Wie had dat gedacht dat ik het ooit zover zou schoppen? Moet mij weer overkomen… overkomen? Jaja overkomen, want ik heb het niet gezocht. Eerlijk waar, met mijn mini-budget en een echtgenoot die zijn werkbonus 2018 integraal aan mij geschonken heeft om 3 dagen te kunnen gaan skiën, was ik niet van plan om in die speed-ski-trip ook maar 1 uur te gaan werken. Grrrr, maar de aard van het beestje zocht mij gewoon op.

Dag 2 in de kleine sauna van het hotel na het skiën, vragen twee mannen of ze erbij mogen komen. Eu ja, de sauna is voor iedereen van het hotel, dus ik ga wel zitten in plaats van liggen om meer plaats te maken. Wat ze niet vroegen was mijn mening over babbelen… en ik haat babbelen in de sauna. Ik ga naar de sauna voor de rust, niet om te praten, niet te denken, enkel even in mezelf alles op orde brengen. En om niet te vergeten te genieten van de zintuiglijke ervaring, mijn ademhaling bewust te vertragen, mediteren. Maar zij, nou ja, de oudste, wou persé socializen: “Van waar ben je? Ben je hier op vakantie of voor werk?” Ik dacht enkel “hou je kop dicht”. Maar zij waren daar dus voor werk en het had iets te maken met dat WK in Seefeld vlakbij Innsbruck, waardoor ik tussen haakjes (grom) meer had moeten betalen voor mijn hotel wegens de drukte. Fijn voor hen, ik merkte nog sarcastisch op dat in de sauna zitten wel een leuke job was, maar ik heb ze met deze steek niet genoeg gekwetst om hem te laten zwijgen.  Ik suck werkelijk in aardrijkskunde, als kind al, en later pas zie ik op mijn hotelkamer dat de luchthaven in Bratislava die ik vernoemde werkelijk niks te maken heeft met Slovenië waarvan hij afkomstig is. Het was een verdienstelijke poging, maar toch een blunder LOL.


Ken jezelf! Toch eens even opzoeken waar Slovenië ligt. Ik heb deze korte ski-trip bijgeleerd dat Tjechië met hoofdstad Praag boven Slowakijje ligt rechts van Oostenrijk en daar is Bratislava vlieghaven dus ook. En dat Slovenië naast Italië ligt meer naar onderen van Oostenrijk. Ziezo, hoelang ga ik dat onthouden?


Ik ga na de sauna naar het zwembad en daar ben ik werkelijk de énige… zalig! Ze vroegen ook nog waar ik ging eten en ik bracht hen vakkundig op een dwaalspoor over de vijf mogelijke restaurants in het dorpje = not interested. Blijkbaar kenden ze de pizzeria beneden aan het straatje, daar ga ik al zeker niet naartoe! Rust en no talking!


De volgende ochtend, no no no help!!! Blijken zij een ontbijttafeltje te hebben naast mij. Ik doe eerst nog alsof ik hen niet zie zitten, maar algauw hoor ik “Hi” of “Goodmorning”, ik weet het niet meer. Lichaamstaal gebruiken, GSM obsessief betokkelen, mijn lichaam lichtjes afbuigen naar de andere kant toe = nogmaals geen interesse.


Voor het eerst bedenk ik me: een trouwring zou handig zijn na 25 jaar huwelijk. Maar neen verdorie, not interested is toch not interested  en soms hebben vrouwen binnen een huwelijk met hun man een afspraak om wel te daten of sex te hebben buiten het huwelijk. Dus die ring maakt niks uit!  Communication! Ik vind dit moeilijk, ik promoot sociale mensen en inter-menselijk contact, maar niet als ik alleen op skiverlof ga. Man man man, als ik enige tijd terug ben van deze trip en dit schrijf, moet ik verdomd veel om mezelf lachen en dat is wel meegenomen. Ik heb toch ook nog elke dag weer bij te leren!


Ik ga strategisch te werk en doe een afleidingsmanoeuvre dag 3 om later in de sauna toe te komen na het skiën. Gelukt! Ze zijn er niet. :-( Niet gelukt, plots komt die binnen in het stuk waar ik zit te wachten op mijn beurt om binnen te gaan… word ik achtervolgd? Ik kom te weten dat hij coach is en een atleet begeleidt op die belangrijke wedstrijd in Seefeld, de enige van zijn land in die discipline. Blijkbaar heeft hij zelf vroeger zilver gewonnen, heeft al verschillende ploegen begeleid zoals een voetbalcoach die ook eerst zelf voetballer was. Zijn collega die er nu niet bij is, is de kinesist/masseur van de atleet en hijzelf is de coach zowel op technisch sportief als psychologisch vlak. Ik vertel niks over mij en wat ik doe. Maar dus, blijkbaar doen ze mee om te winnen en zijn ze geen technische mensen zoals ik eerst dacht. We zijn niet alleen in de sauna, invasie van hotelgasten in de minisauna waar twee mensen kunnen liggen en eentje beneden kan zitten. Er gaan er twee uit de houten cabine, er blijft er nog ene in liggen en samen met de achtervolger duik ik in het saunahokje. De reeds aanwezige man vraagt of hij mag water gieten op de hete kolen om het in de sauna warmer te maken: “no problem” zeg ik hè. Ook de achtervolger geeft een “go”, maar algauw moet deze opgeven en de sauna verlaten en ook de initiatiefnemer haakt af. Ik zit eindelijk alleen: “you are stronger than us” krijg ik achteraf te horen als mijn fan buiten zit te wachten. “Tell me something” new denk ik in mijn eigen hihihi. Omdat hij vraagt of ik die avond naar de pizzeria in het dorp ga, besluit ik daarop om ja te zeggen: want ik wil echt niet nog eens Aziatisch duur gaan eten en de rest is dicht in mini-town waar ik verblijf.


Als ik binnenga in de pizzeria schrik ik me een ongeluk, gisteren zat daar niemand binnen en nu is alles volzet. Coach zit me al toe te wuiven aan de bar, deze keer met zijn atleet erbij die ik in de ochtend aan de ontbijttafel voor het eerst gezien heb. Even associaal was hij als ik op zijn gsm bezig, zalig, wou totaal niet met mij praten, maar wel niet exact zoals ik, de gast had totaal geen verbinding met zijn ontbijt noch omgeving what so ever. Hij at nauwelijks, terwijl ik mega hard geniet van een ontbijt. Ik zeg tegen de gastvrouw van de pizzeria dat ik bij de meneer aan de bar mag aan zijn tafeltje komen zitten, zij kijkt even om en zag dat het goed was. De TV staat aan in het Italiaanse restaurant, de openingsshow van de “FIS WK 2019 Seefeld”, ik wist al dat hij niet graag naar die officiële gelegenheden ging, vroeger wel. En dan gebeurt het onvermijdelijke, ik stel mijn oprechte vragen zoals ik altijd doe betrokken en geïnteresseerd in interessante mensen en verhalen. En voor hij het zichzelf beseft vertelt hij het hele persoonlijke verhaal van zijn atleet en hemzelf en ben ik actief aan het luisteren met therapie als gevolg. Hij is duidelijk “aangenaam” verrast door mijn input en weet met zichzelf geen blijf. Wat wil ik “de therapeut” of “ het lijf” moet hij gestruggeld hebben? Na een Willy Schnaps - initiatief van mij wil hij met mij meedrinken en raakt mij plots “net iets too friendly aan” voor onbekenden te zijn, waarop ik mijn zelfverdediging-move maak. Hij schrikt en vraagt wat het probleem is. Niks zeg ik, zolang het vriendschappelijk is, maar meer ook niet = not interested. Toch besluit hij op het einde om persé mijn rekening te willen betalen. Ja zeg ik, eigenlijk heb ik je wel therapie gegeven en hoeveel uur zit ik al niet bij je? 2 uur zegt hij en regelt met de bazin hoe ze het eet- en drinkgedeelte moet vermelden op de rekening. Ok, het land van de deelnemende atleet betaalt dus mijn eten vanavond hahaha. Na die ene schnaps zegt de aangeschoten man enkel nog waar het hart van overstroomt, over niet goed kunnen slapen en dat kussen daarvoor helpt. Fijn voor hem dat hij afhankelijk is van iemand die hem wil kussen om te kunnen slapen hahaha, ik heb dat niet nodig. We stappen naar huis (oeps ik bedoel hotel) en of ik nog gezelschap wil op de kamer? Eu neen. Een knuffel? Bah ja, een vriendschappelijke zoals iedereen er eentje van mij kan krijgen die lief is. De beroemde coach bedankt mij, maar goed ook , er zijn verdomd waardevolle dingen door mij gezegd geweest in die pizzeria. “Waarom heb jij aan je deur 2 geborduurde zakjes met een ster op?”, vraagt hij me nog. Dat is toch evident: “Because I am a star!” :-) LOL Ik heb nooit geweten waarom die twee zakjes daar stonden, enkel mijn deur had die…


Eens in mijn kamer zoek ik de man op met mijn best friend M. Google in mijn bedje en hij heeft een verdomd uitgebreide Wikipedia pagina met foto en al, yep this is the man, waarvan het verhaal dat hij vertelde klopt en die mijn pizza betaalde en die ik therapie gaf en die mij dankbaar was maar die ook samenwoont met een vrouw … vrouw mag mij dankbaar zijn. Tja, zo te zien heel wat knappe vrouwelijke atleten in dat wereldje van hem…  De volgende ochtend ga ik later eten dan normaal, om een ambetante situatie te ontlopen. We kruisen elkaars pad als hij het ontbijt verlaat, “niet goed geslapen” antwoordt hij. De atleet komt weer als laatste toe aan het ontbijtbuffet, hij zegt me dag met een grote glimlach, maar zakt dan weer onzichtbaar onder zijn petje weg. Voor het eerst valt mij zijn uniform / tenue op met de officiële kleuren en de naam van zijn land dat hij vertegenwoordigt. Het zou me anders nooit zijn opgevallen terwijl het voor hem vast een erezaak is om deze outfit te mogen dragen. Als ik naar buiten ga om de skibus te nemen beland ik plots in een officiële training en zie het kleine lichaampje klaarstaan op een houten plankje met wielen. Ik steek beide handen masculin in mijn zij, ga erbij staan en zeg “vandaag ben ik je coach”. Er volgt een explosieve jump tot hoog in de armen van zijn kinesist. Het lijkt een pose uit klassiek ballet met de atleet in de rol van de ballerina. De coach zegt me “zie je dat hij explosief kan zijn” en vraagt hem dan plots op een toon die mij niet aanstaat “waarom wil je winnen?”. Hij gebruikt mijn woorden, maar niet op de goeie manier en niet zoals ik ze bedoeld heb. Zo zou ik het niet doen, hij verpest de vraag. Hij zegt me dat ik veel te warm gekleed ben om te gaan skiën en wijst me op de andere twee mannen hoe weinig zij aanhebben vandaag. Ik bedank hem, maar zij staan wel op een terras te oefenen en ik moet nog de hele dag de hoge bergen in.  Ik wil hem nog snel tonen wie ik ben omdat ik de volgende ochtend al weg zal zijn en wat ik doe via mijn fb pagina, maar de man heeft geen fb. Wat doe je dan? vraagt hij voor het eerst en ik antwoord: ik ben ook coach zoals jij, maar ik doe het op een andere manier. LAP, ik zie plots mijn skibus voorbij rijden. Te laat! Dan maar als opwarming te voet naar de skilift :-( … ik trek algauw 1 jas uit.


Ik stop die laatste en derde skidag wat vroeger om mijn koffer te maken en om op mijn hoogtepunt in schoonheid van de berg te skiën. Weinig kans dat ik coach vandaag nog tegenkom in de sauna, ze moesten in Seefeld gaan werken in de namiddag. Ik ga op een geheime traditionele plek eten, er is geen contact meer, ook geen klop op mijn deur. Ik weet waar de atleet slaapt, de deur tegenover mij en er begint iets te knagen. Wat als er nu toch nog een zaadje kan gestrooid worden voor een eventueel toekomstig avontuur? Dus ik besluit een brief te schrijven met mijn contactgegevens naar de atleet over wat ik hem kan bieden als ze ooit vast komen te zitten. En voor alle zekerheid dat hij zijn coach mag laten weten dat ik geen interesse heb in romantische voorstellen want huwelijk, kinderen, monogaam, blabla. Via Google probeer ik de naam te achterhalen van een Bulgaarse atleet die meedoet, omdat coach had gezegd had dat hij de enige was. Ik plooi de brief over zo een zakje met een ster op onderaan mijn deur en zet het zakje strategisch aan zijn deur. Ik verzet het zakje nog een aantal keren want dat is niet simpel hè, hij moet de brief wel zien natuurlijk, maar iemand anders mag hem niet nemen en last but not least: hij mag er niet over struikelen. Er schieten allemaal rampscenario’s door mijn hoofd waarbij de beroemde atleet in het nieuws komt. Uitgeschakeld wegens onbekende saboteur die zandzakje met brief in de deuropening gezet heeft. Vast iemand die connecties heeft met de Belgische concurrentie… ik meen niks gehoord te hebben van dergelijke nieuwsfeiten dus ik ga ervan uit dat alles goed is afgelopen. Of dit ooit tot een nieuw avontuur gaat leiden? Geen idee. Waarschijnlijk niet, want ik heb inderdaad “een” Bulgaarse atleten naam op de brief geschreven, maar niet de juiste hahaha. Ondertussen heb ik in de scorelijst al meer Bulgaraarse atleten teruggevonden. Hij zal de enige in zijn discipline geweest zijn en de jongen die ik zocht was rond de 25 jaar en de naam die ik gebruikt heb, blijkt nu maar 17 te zijn ai ai ai. Maar of ik iets gedaan heb om een nieuw avontuur mogelijk te maken: yep! :-)  Word misschien ooit toch nog vervolgd LOL.

Comment